Ori Kontakt

Był taki czas w minionym, 2008 roku, kiedy zespół wydarzeń takich jak :
słabsze zdrowie, a wręcz podejrzenie o poważną chorobę,
trudności w relacjach z ludźmi, wypalenie zawodowe,
zawładnęły mną z tak potężną siłą, że z trudem udało mi się z tego wyzwolić.

Udało się, bo znalazłam alternatywną metodę wykonywania tego,
co robiłam do tej pory, w czym miałam wiedzę i doświadczenie.

Tym światełkiem w tunelu, nadzieją, że mogę nadal być czynną zawodowo,
mieć  kontakt z ludźmi, którzy tego potrzebują, stał się Internet,
a dokładniej pomysł na blog ORI KONTAKT.

Nie dałam sobie szans odwrotu, nie otworzyłam furtki ucieczki pod nazwą „spróbuję”.
Postanowiłam: zrobię to!!!

Wszystkie złe duchy podpowiadały: ale jak to zrobisz, przecież nawet nie wiesz jak zacząć,
nie masz wiedzy jak taki blog założyć, gdzie to zrobić, jak dodawać wpisy, zdjęcia itp.
A najbardziej przerażało mnie to, że nie wiedziałam , jakie trudności mogą pojawić się
w trakcie i czy przypadkiem nie przerosną mnie.

W uszach dźwięczało zdanie: jeśli nie wiesz jak coś zrobić,
to po prostu zacznij to robić!

 Ale kiedy to robić?
Przecież jest to forma bardzo pracochłonna, a ja miałam już od lat utarty plan dnia
i nie było w nim widać miejsca na naukę nowego. Próbowałam….i nic z tego nie wychodziło.
Co zaczęłam czytać na temat blogów, to dzwoniący telefon wytrącał mnie z poznawania nowego.
Wieczorem zaś, przy mojej słabej kondycji fizycznej, po spotkaniach z konsultantami,
klientkami, i załatwieniu mnóstwa drobiazgów (zabierają czas, a trudno je nawet wymienić),
nie sposób było skupić się na studiowaniu nowego tematu.

Gdyby to była próba, to miałam po kilku dniach wystarczającą ilość powodów,
by stwierdzić, że nie udało się. Ale to nie była próba!
To było zdecydowane postanowienie” zrobię to”.
Nie wiedzieć jak (na dany moment), ale zrobię to!
„JAK” -to jedno krótkie pytanie, pozwala dokonać wszystkiego, co sobie zaplanujesz.

A zatem, JAK?

Postanowiłam zmienić plan dnia, który był utarty od dawna.
Czy zdajesz sobie sprawę z tego, co znaczy wstawanie o godz. 5:30, dla osoby,
dla której do niedawna był to środek nocy?
Tak? Dziękuję za zrozumienie
Dla rozbudzenia, codziennie, przez pół godziny czytałam książki (z początku – na głos).

O tym , jakie to były książki , kto był moim mentorem, gdzie szukałam pomocy i wsparcia,
czytaj już niedługo.

A tymczasem zapraszam do komentowania

Jedna odpowiedź do “O tym, jak można wyjść z dołka”